Εγώ συναίσθημα,εσύ λογική.

Μια ζωή στη λογική κλεισμένοι. Τι είναι λάθος και τι είναι σωστό; Να σε αγαπώ; Όλα σιγά, σιγά περνούν. Μέχρι να το σκεφτούμε! Κανείς δε μπορεί να σε κρατήσει ασφαλή από τις πληγές. Φτιαγμένη η ζωή από όνειρα με εμπόδια που θα πρέπει να ξεπεράσουμε, χωρίς να δειλιάσουμε. Τόσες αναμμένες φλόγες που έρχονται για να…

Οι μεγαλύτεροι έρωτες στη ζωή είναι οι ανεκπλήρωτοι!

Κι αν έχω γίνει γραφική συγχωρέσε με. Μα είναι λογικά όλα αυτά. Όταν σε κυριεύει το πάθος σε καταστρέφει. Κάποιες φορές βάζω η ίδια τον εαυτό μου πίσω, και άλλες με τραβάει κάποιος. Και μένω να αναζητώ, γιατί ένας άνθρωπος σε γυρνάει πίσω αφού δεν θέλει να αποτελέσει μέρος της ζωής σου;

Ήρθες και φώτισες τον κόσμο μου σε μια στιγμή. Και μέσα σε δευτερόλεπτα τον γκρέμισες.

Μπορεί να μη μιλάς, αλλά μιλάνε τα μάτια σου, και ξέρεις, τα μάτια δεν λένε ψέματα. Aν απομονώσεις τα μάτια, συνήθως θα δεις τι συμβαίνει πραγματικά. Η έκφραση του προσώπου κρύβει, τα μάτια σχεδόν ποτέ, γιατί είναι ο καθρέφτης της ψυχής όπως λέμε. Και χάνομαι όταν κοιτάω τα μάτια σου. Λένε τόσα πολλά και με…

Ούτε υπάρχω σαν σκέψη στο μυαλό σου…

Και ουτε υπάρχω σαν σκέψη στο μυαλό σου..ουτε για μένα πια μιλάς.. Και όταν ψάχνω που είναι ο ουρανός για να κοιτάξω, βλέπω ένα μπαλόνι να γυρνά στα χέρια ενός μικρού παιδιού δεμένο, ξεχασμένο μες τη βουή. Μες το λίγο του κόσμου που διαρκεί..μέχρι να ξεφουσκωσει. Μέχρι να τελειώσει… Κι όταν βγαινω στην αυλή, μυρίζω…

Ένα φιλί απ΄το κενό, ένα φιλί τόσο κοινό που σου’χα δώσει..τι έχεις νοιώσει;

Το υποσχέθηκα. Δεν θα σου έστελνα ποτέ. Μα σε σκέφτηκα και το χαμόγελο μου, ήταν σαν μικρού παιδιού όταν του φέρνεις γλυκίσματα. Κι αν τώρα πια σε ενοχλώ, καθόλου δεν με ενδιαφέρει. Αποφάσισα να σου μιλήσω.

Η καρδιά είναι η αλήθεια!

Περίεργο συναίσθημα ή αγάπη για όσους τη γνωρίζουν. Περίεργος ο ουρανός με τ’ άστρα απόψε. Ιδανικός και φωτεινός για να σε διακρίνω καλύτερα.

Δυο ποιήματα από την Ιωάννα…

Όταν θες να πετάξεις Όταν θες να πετάξεις Πρέπει να μάθεις να μη δένεσαι με τίποτα. Όταν θες να πετάξεις Το μυαλό με φόβους δεν το γεμίζεις.

Απ’τη μνήμη στη λήθη!

Ένας λαβύρινθος το μυαλό μου, τόσο περίπλοκος που μέσα του παγιδεύτηκα. Εσύ! Εσύ, ένας βυθός που ποτέ δεν κολύμπησα. Αυτά τα υγρά και μελαγχολικά μάτια, τα γεμάτα παράπονο. Καστανά και μυστήρια…