Εσύ…

στις

Και τώρα μόνος, μόνος πάλι στο σπίτι κολλημένος στις ίδιες συνήθειες και στα ίδια βαρετά και ανούσια πράγματα. Είχα συνηθίσει να είμαι μαζί σου. Να μιλάω με τις ώρες και να μην βρίσκω λόγο να κλείσω το τηλέφωνο ή όταν σε έβλεπα, να προσπαθούσα να σκεφτώ τρόπους ώστε να σε κρατήσω λίγο παραπάνω δίπλα μου. Αλλά με άφησες και έφυγες.

Δεν ξέρω γιατί πόνεσα τόσο, γιατί έκλαψα τόσο και γιατί ακόμα και τώρα μετά από τόσο καιρό σε σκέφτομαι. Δεν ξέρω αν θέλω να σε ξεχάσω και να προχωρήσω ή αν θέλω να σε θυμάμαι και να πονάω. Δεν μπορώ να είμαι σίγουρος για το αν είσαι καλα, για το αν θα μου μιλήσεις όταν με δεις τυχαία στον δρόμο. Δεν ξέρω αν θα αντέξω να σε κοιτάξω στα μάτια και να σου πω ένα τυπικό γεια. Κοίτα που φτάσαμε, να λέμε ένα τυπικό γειά.

 

Θα ήθελα να μην είχες φύγει. Να είχες μείνει να περνούσαμε όπως τον πρώτο καιρό. Για εμένα όσος καιρός και αν είχε περάσει ένιωθα σαν να σε γνώρισα χθες. Σαν χθες να έμαθα την ύπαρξη σου και κάθε φορά που σε έβλεπα σε ερωτευόμουν όλο και περισσότερο. Σε ήθελα στην ζωή μου και σε είχα βάλει πιο πάνω από όλους και όλα, αλλά εσύ κάποια στιγμή με άφησες, έφυγες και συνεχίσεις την ζωή σου.

 

Δεν θα μπορέσω να ξεχάσω ότι είχα περάσει μαζί σου. Ακόμα και τις κακές μας στιγμές. Δεν θα πω ότι εσύ έφταιγες, γιατί και εγώ ήμουν ένας πολύ δύσκολος άνθρωπος. Αλλά εσύ με άλλαξες. Μου έβγαλες έναν καλύτερο εαυτό που δεν πίστευα καν ότι υπάρχει, αλλά έλα που υπάρχει. 

 

Θέλω να γυρίσεις πίσω δεν θα πω ψέματα αλλά δεν θέλω να παραδεχτώ στον εαυτό μου ότι ακόμα και τώρα σε περιμένω. Είμαι ένας χαζός και όχι χαζός με αυτήν την έννοια. Χαζός με την έννοια του ότι περιμένω ένα άτομο που δεν θα γυρίσει.

 

Φοβάμαι πολύ ότι αν υπάρξει πιθανότητα και γυρίσεις, μπορεί να έρθεις σε κάποια στιγμή που εγώ θα έχω προχωρήσει και τότε θα γεμίσει το κεφάλι μου με το δίλημμα, να γυρίσω πίσω στο άτομο που τους αγάπησα ή να μείνω στο άτομο που θα είμαι τότε; Φοβάμαι ότι θα σε απορρίψω και δεν ξέρω αν θέλω να γίνει αυτό.

 

Όσο περνάει βέβαια ο καιρός όλο και περισσότερο αφήνω το παρελθόν να φύγει και πολλές φορές για αρκετό χρονικό διάστημα πιστεύω ότι μου τελείωσες. Ότι είμαι έτοιμος να προχωρήσω, να συνεχίσω την ζωή μου. Να γίνω πάλι χαρούμενος και εκεί που είμαι έτοιμος για την νέα αρχή κάτι γίνεται και μου θυμίζει πάλι τα παλιά. 

 

Ένα έχω να σου πω σε αγάπησα πολύ, ακόμα σε αγαπάω και πόνεσα πολύ αλλά δεν ξέρω πια αν αξίζει να πονάω άλλο για εσένα. Μακάρι να είχα αυτό το κουμπί να το πατούσα και να έσβηνα τα πάντα.

Γράφει ο Γιάννης Θεοδωρόπουλος!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s