«Σχεδία για τη χώρα των Φαιάκων…»

Το κείμενό μου με αφορμή τη διοργάνωση διαγωνισμού μικροδιηγήματος, για την άμεση στήριξη των αστέγων που υποστηρίζει το περιοδικό δρόμου «σχεδία».  «Σχεδία για τη χώρα των Φαιάκων…» «Μείνετε σπίτι» φώναζαν… «προστατέψτε τα παιδιά σας, τους ευάλωτους, τους ηλικιωμένους…» μα εμείς σπίτι δεν είχαμε… και την λέξη «άστεγους» δεν ακούσαμε πουθενά…είχαμε όμως παιδιά και ευάλωτους και…

Πολλές πρώτες φορές μαζί…

Αυτό ήταν από την αρχή το περίεργο μαζί σου. Γιατί αναρωτιέσαι; Αφού το ήξερες εξ αρχής. Αυτό που προσπαθώ να σου εξηγήσω είναι πως πίστευα ότι είχα ζήσει πολλές καταστάσεις. Πολλές συναισθηματικές διακυμάνσεις, πολλά αποτυχημένα ραντεβού, αρκετές επαφές με πάθος. Κι όμως! Κάθε στιγμή μαζί σου είναι πρώτη φορά… Μου είχε λείψει να μπορώ να…

Κανονικότητα!

Λένε θέλει 21 μέρες για να συνηθίσεις σε μια καινούργια κανονικότητα. Ψέματα ! Με σχεδόν τρομοκρατικό τρόπο σου επέβαλαν να μείνεις μέσα ! Και δεν ήξερα τι είναι πιο τρομακτικό. Ο ιός , ή το μέσα ! Και έμεινα εγώ. Με εμένα . Και κοιμήθηκα αργά . Και ξύπνησα αργά. Και δε συνωστίστηκα στο μετρό….

Συνέντευξη με το Κέντρο Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας.

1)Πότε ιδρύθηκε η σχολή σας και με ποια αφορμή; Το  ΚΕΝΓ  ιδρύθηκε το 2001 από τον αδερφό μου Βάιο Γκιντίκα  και από εμένα και ως κύριο στόχο έχει την διάδοση της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας και της κουλτούρας των Κωφών. Είμαστε και οι δύο Κωφοί και αντιμετωπίζοντας πολλά εμπόδια στην εκπαίδευση στην Ελλάδα, αποφασίσαμε να φοιτήσουμε…

Να διαβάζεις, να ακούς, να αισθάνεσαι

Ήμουν νομίζω τεσσάρων χρονών όταν διάβασα το πρώτο μου βιβλίο. Δεν θυμάμαι ποιο ήταν, αλλά δεν έχει και μεγάλη σημασία. Με σιγουριά μπορώ να πω ότι ήταν ένα κλασικό παιδικό παραμύθι, από αυτά που σχεδόν όλοι έχουμε στην παιδική μας βιβλιοθήκη. Μικρή, θυμάμαι, επέλεγα το βιβλίο που θα διάβαζα από τις εικόνες του. Με εντυπωσίαζαν…

Παιχνίδια ρόλων. Συνέντευξη.

1)Τι είναι τα παιχνίδια ρόλων; Πώς τα ανακαλύψατε; Tα παιχνίδια ρόλων είναι παιχνίδια τα οποία το μόνο που χρειάζεσαι για να τα παίξεις είναι ένα φύλλο χαρτί και ένα μολύβι (γι’ αυτό και είναι γνωστά επίσης ως pen and paper games) και φυσικά πολλή φαντασία. Έχουμε έναν αφηγητή της ιστορίας, ο οποίος αποκαλείται Game Master…

Η φλόγα

Και τώρα κάθεσαι και σκέφτεσαι ότι τόσος πόνος, τόσα δάκρυα δεν άξιζαν, αλλά έπρεπε και εσύ να ξεπεράσεις αυτή την δύσκολη κατάσταση. Έπρεπε να ξεπεράσεις αυτά τα αισθήματα που σε έκαναν να κλαις και να ωρύεσαι για κάτι που στην πραγματικότητα ήταν περαστικό στην ζωή σου. Ίσως είχε έρθει για να σου δώσει ένα μάθημα…

«Γλυκός θρήνος…»

Ακόμη και ο θρήνος της μπορεί να είναι γλυκός…ναι αυτή που δημιουργήθηκε για να εμπνέει τη μεγαλύτερη ηρεμία, τη γαλήνη και την ασφάλεια στην ψυχή του παιδιού της…μάνα, μαμά, μανούλα…όπως και να την αποκαλέσεις στα μάτια σου φαντάζει ιερή…και πως μετά η απώλεια του παιδιού της να μην θεωρείται ο πιο αβάστακτος πόνος πάνω στη…

Ένας κόσμος με ή χωρίς ανο(η)σία!

Ο ιός κυκλοφορεί έξω. Πόρτες και παράθυρα κλείνουν ερμητικά. Πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια συνειδητοποιούμε πόσο μικροί είμαστε απέναντι στη φύση, πώς κάτι αόρατο έχει τόσο μεγάλη επιρροή πάνω μας. Η αλαζονεία του ανθρώπινου είδους σταδιακά υποχωρεί και καταλαβαίνουμε ότι ο κόσμος δεν μας ανήκει. Αντιθέτως, εμείς συνεχίζουμε να ανήκουμε στον κόσμο. Αυτό που…

Για πρώτη φορά είδα εμένα

Αν θυμάμαι ένα από τα πολλά πράγματα που μου έλεγαν οι γονείς μου από όταν ήμουν μικρή, είναι ότι πάντα υπάρχει κάτι καλύτερο. Σε όλα. Σε συμπεριφορές, σε ευκαιρίες, σε ανθρώπους. Για χρόνια μου φαινόταν ουτοπικό. Πολλές φορές πίστεψα ότι είχα το τέλειο, το ιδανικό. Τελικά, ακόμα πιο πολλές φορές απογοητεύτηκα από αυτό που θεωρούσα…