Συνέντευξη με τον Αύγουστο Κορτώ.

Διαβάζω εδώ και κάποια χρόνια τα βιβλία του, εκτιμώ πολύ την ανεπιτήδευτη γραφή του, την ειλικρίνεια και την σαφήνεια των λεγομένων του χωρίς ιδιαίτερες περιττές αναλύσεις. Θαυμάζω το γεγονός ότι όλοι οι ήρωες του μας ωθούν στο να διεισδύσουμε στα μύχια της ψυχής τους έχοντας πάντα κάτι να μας διδάξουν.
Δε χρειάζονται συστάσεις. 11 ερωτήσεις σ’έναν από τους πιο δημοφιλείς σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς, τον Αύγουστο Κορτώ.
1)Ήσασταν φοιτητής ιατρικής, μεταφερθήκατε δηλαδή από έναν θεωρητικά «ασφαλή» οικονομικά τομέα σ’έναν λιγότερο όπως αυτόν της συγγραφής, μετάφρασης. Τι σημαίνει οπότε για εσάς η λέξη ρίσκο και τι ή λέξη συγγραφή; 
To να παρατήσεις σπουδές ιατρικής στην Ελλάδα είναι απόφαση που επισύρει δράματα καθ’ όλα αντίστοιχα με τη διατράνωση της ομοφυλοφιλίας: ήταν πολλοί αυτοί που μου είπαν – άλλοτε από έγνοια, κι άλλοτε ως διαιωνιστές μιας παράδοσης ασφάλειας και προβλεψιμότητας – ότι θα το μετανιώσω, ότι θα πεινάσω, και τα ρέστα. Και καθώς το πρώτο μου best seller με βρήκε στα 35, πέρασα όντως περιόδους στερήσεων, στα όρια της πείνας. Ωστόσο, δεν το μετάνιωσα στιγμή. Η ιατρική επιστήμη είναι ένα θαύμα της ανθρώπινης γνώσης, και μου ‘χει προσφέρει έναν πολύ χαρακτηριστικό κι αναγνωρίσιμο τρόπο σκέψης και προσέγγισης της μυθοπλασίας – μιαν εμμονή με το σώμα και τη φθορά του, με τη νομοτέλεια της βιολογίας και τη δύναμη του ψυχισμού να την υπερβαίνει. Γράφω καθημερινά, εμμονικά, από τόσο μικρός, που η γραφή για μένα είναι ένας ολόκληρος κόσμος, ένα παιχνίδι του νου που με καθορίζει, με κυβερνά, με τέρπει και με τρέφει. Δεν νομίζω καν ότι υπήρξα τολμηρός ή ριψοκίνδυνος: ήταν δεδομένο, από μια στιγμή κι έπειτα, πως θα γινόμουν – πως ήμουν ήδη – γραφιάς.
2)Στα περισσότερα βιβλία σας εντοπίζουμε πρόσωπα κοντινά, συγγενικά, φιλικά. Πόσο δύσκολο είναι να αναφέρεστε σε οικεία σας πρόσωπα αναφερόμενος (αναγκαστικά ορισμένες φορές) στα λάθη, στα πάθη και γενικότερα στις πράξεις τους; Το θεωρείτε εξίσου εύκολο όπως με τους «πλαστούς» χαρακτήρες; 
Όλοι μου οι χαρακτήρες είναι κομμάτια της ψυχής μου, κι ως εκ τούτου αδυνατώ να τους διαχωρίσω ανάλογα με την πραγματικότητα στην οποία ανήκουν. Η Κατερίνα, λόγου χάρη, εδώ και πολλά χρόνια δεν είναι απλώς η μητέρα μου – είναι και λογοτεχνικός χαρακτήρας, και οι δυο της αυτές διαστάσεις είναι αξεχώριστες. Ακόμα κι όταν αυτοβιογραφούμαι καταφανώς, οι χαρακτήρες είναι κομμάτια ενός αυτοαναφορικού μύθου, ενώ ήρωες εξ ολοκλήρου φανταστικοί μου είναι οικείοι σαν μέλη της ψυχικής μου ανατομίας.
3)Δράμα, θλίψη, λεπτό χιούμορ και ειρωνεία, αγάπη, ωμότητα, θάνατος, προσπάθεια είναι ορισμένες λέξεις που μου έρχονται στο μυαλό κάθε φορά που θυμάμαι τα βιβλία σας. Μέσω αυτών επουλώνετε πληγές ή έχετε ήδη πραγματοποιήσει μία εσωτερική διεργασία οπότε σας είναι εύκολο να αναφέρεστε σε τόσο λεπτά ζητήματα; 
Σαφώς και χρησιμοποιώ τη γραφή ως αισθηματικό επίδεσμο – αν και σ’ ένα επίπεδο σχεδόν ασυναίσθητο, καθώς προέχει πάντα η ιστορία, κι η αφήγησή της. Όταν κάτι φαντάζει αμήχανο, άβολο, δυσάρεστο, ντροπιαστικό, είναι σαν να με προκαλεί να το φέρω στην επιφάνεια, και να προσπαθήσω να παρηγορήσω τον απαρηγόρητο πυρήνα του. Οπότε συχνά προκύπτει μια θυελλώδης αισθηματική ταλάντωση, μια συμπυκνωμένη αναλογία του διπολικού θυμικού. Ωστόσο, επαναλαμβάνω, ελάχιστα απ’ όλα αυτά συμβαίνουν συνειδητά, κι ας είναι πράξη περίσκεψης το γράψιμο. Ξέρω τι γράφω μόνον αφότου το έχω γράψει, στην πρώτη ανάγνωση του χτενίσματος μιας παραγράφου ή μιας πρότασης.
4)Ένας από τους λόγους που αναμφίβολα σας λατρεύει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό αναγνωστών είναι η ειλικρίνεια ή αλλιώς η αληθοφάνεια των ιστοριών σας. Σας είναι ευκολότερη η συγγραφή μιας πλάστης ιστορίας ή η αφήγηση μίας ιστορίας και κατάστασης που έχετε βιώσει; 
Η αλήθεια είναι σαγηνευτική όσο και το γυμνό κορμί: όμορφη καθ’ ότι ατελής, ηδονική χάρη στα ψεγάδια της. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, ακόμα κι η παντοδύναμη αισθητή πραγματικότητα που μας περιβάλλει είναι μια εκδοχή αλήθειας, μια ερμηνεία μέσω του νου – αδύνατον να αποδείξεις πέραν πάσης αμφιβολίας ότι υφίσταται και έξω από δαύτον. Προσπαθώ, γράφοντας, να προσεγγίσω την αγριότητα του χτυπημένου νεύρου, την ευαισθησία του πληγωμένου βλεννογόνου. Αν όλο αυτό συγκινεί, είναι διότι αποτελεί αντανάκλασης της δικής μου πρωτογενούς συγκίνησης.
5)Είστε από τους λίγους Έλληνες συγγραφείς που έχουν ταχθεί κατά των διακρίσεων, σε όλες τις εκφάνσεις τους. Πόσο σημαντικός είναι για εσάς ο ρόλος της λογοτεχνίας στην καταπάτηση των διακρίσεων; 
Κατάλαβα – κι εν συνεχεία βεβαιώθηκα – πως ήμουν αδελφή τα χρόνια που το AIDS ξεκλήριζε λεγεώνες ανθρώπων, όταν ακόμα έφερε το κατάπτυστο στίγμα της ‘πανούκλας των ομοφυλόφιλων‘. Στην εφηβεία μου δείλιασα, στερήθηκα, φοβήθηκα, χλευάστηκα, οδηγήθηκα στο περιθώριο, είδα το μέλλον μου ως ερημία ντροπής και μοναξιάς – κι όλα αυτά επειδή είχα γεννηθεί έτσι, επειδή ήμουν άντρας που ερωτευόταν άντρες. Όλη αυτή η έξωθεν τυραννία, κι η σιωπή που επέβαλλε, με πλήγωναν και με εξόργιζαν. Κι έτσι φώναξα από τότε που κατάλαβα ότι η φωνή μου έχει την ίδια αξία όπως όλων, αγωνίστηκα για την ευτυχία μου σε πείσμα της δυστυχίας που όριζε ως γραφτό μου η κοινωνία. Δεν είμαι – προς Θεού – κανένας σπουδαίος αγωνιστής. Η ιδιότητα του ακτιβιστή είναι ιερή. Δεν είμαι παρά μια φωνή μες στις πολλές – αν ακούγεται λίγο παραπάνω χάρη στα βιβλία μου, σημαίνει πως έχω το χρέος να συνεχίσω να διατρανώνω ηχηρά το αυτονόητο, την ισότητα, το δικαίωμα στην αγάπη. Όσο λιγότεροι έφηβοι γευτούν την πίκρα που γεύτηκα, τόσο το καλύτερο.
6)Έργα σας έχουν διαδραματιστεί και στη θεατρική σκηνή. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να βλέπετε τους χαρακτήρες να παίρνουν σάρκα και οστά; Έχετε σκεφτεί ποτέ τη συγγραφή ενός σεναρίου που θα γινόταν σειρά ή κινηματογραφική ταινία; 
Οι θεατρικές εκδοχές της Κατερίνας και της Ρένας υπήρξαν ευτυχείς συγκυρίες, κι έργο ανθρώπων με πολύ ταλέντο και πολύ πείσμα. Καλώς ή κακώς, δεν κατέχω το χάρισμα της δραματουργικής – ή σεναριακής – γραφής, οπότε αφήνω τέτοια γενναία εγχειρήματα σε άλλους.
7)Οι ιστορίες που γράφετε από πού κυρίως έχουν εμπνευστεί. Ποια δηλαδή είναι η μεγαλύτερη σας έμπνευση και πόσος χρόνος χρειάζεται κατά μέσο όρο για να γράψετε όλα αυτά τα μυθιστορήματα που είναι ολοκληρωμένα; 
Ιδέες προκύπτουν ασταμάτητα, κι εξίσου ασταμάτητα τις κυνηγώ. Γράφω κάθε μέρα εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια, οπότε έννοιες όπως η έμπνευση και η Μούσα (για τον Θεό, δηλαδή, πόση έπαρση πρέπει να σε τυραννά για να πιστεύεις ότι κάθεται πάνω στην κεφάλα σου η κόρη της Μνημοσύνης;) μου είναι ακατανόητες. Ολοκληρώνω τέσσερα με πέντε βιβλία τον χρόνο, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων δεν εκδίδεται – ενίοτε τα ξαμολάω σε ηλεκτρονική μορφή, για χύμα κατέβασμα.
8)Θεωρείτε πως αν ζούσατε σε μία άλλη χώρα, πιο προοδευτική, πολιτισμένη, ανθρωπιστική, θα είχαν μεγαλύτερη απήχηση οι σκέψεις, οι ιδέες και οι απόψεις σας; 
Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα. Η αγγλόφωνη πιάτσα πάντα φαντάζει δελεαστική, αλλά κατακλύζεται από χιλιάδες συγγραφέων. Μου αρκεί το ότι βιοπορίζομαι απ’ τα βιβλία μου.
9) Το ψευδώνυμο Αύγουστος Κορτώ (ερώτηση που μου έθεσαν πολλοί αναγνώστες) δημιουργήθηκε για κάποιο συγκεκριμένο λόγο; 
Το καλοκαίρι του ’97, σ’ ένα πλοίο που θαλασσοδερνόταν στα ανοιχτά των Κυκλάδων, διάβασα για πρώτη φορά το Ονειρόδραμα του Στρίντμπεργκ – κι η εμπειρία ήταν τόσο συνταρακτική, που αποφάσισα να ξαναβαφτιστώ Αύγουστος.
10)Η συγγραφή για εσάς αποτελεί ένα μέσο ψυχοθεραπείας; Τι αισθάνεστε δηλαδή κάθε φορά που ολοκληρώνετε ένα βιβλίο; 
Είναι μεγάλη χαρά κι ανακούφιση το να τελειώνεις ένα βιβλίο – αλλά συνήθως με κυριεύει αυτομάτως η ιστορία του επόμενου. Όσο για τη θεραπευτική διάσταση, παρ’ ότι δεν είναι αμελητέα, δεν υποκαθιστά (όπως αφελώς λέγεται από διάφορους) την ψυχοθεραπεία. Ειδάλλως, η Πλαθ θα έπρεπε να είχε γίνει περδίκι μετά τη γραφή του αριστουργηματικού Άριελ.
11)Υπάρχει κάποιο από τα βιβλία σας που ξεχωρίζετε περισσότερο; Κι αν ναι γιατί; 
Ξεχωρίζω κάποια, κι οι λόγοι είναι αμιγώς προσωπικοί, συγκινησιακοί, συναισθηματικοί με την αγαθιάρικη έννοια του όρου.
Ευχαριστώ θερμά τον συγγραφέα Αύγουστο Κορτώ για τις ειλικρινείς (δεν περίμενα εξάλλου κάτι λιγότερο) απαντήσεις του και για όλη τη θετική του προσέγγιση στη συγκεκριμένη συνέντευξη.
Βρείτε μας στα social media: instagram= pythagoreio_theorima
facebook= Πυθαγόρειο Θεώρημα
Τις ερωτήσεις έκανε ο Ελευθεριάδης Πυθαγόρας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s