Εγώ φταίω, που μου δίνω ελπίδες…

Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να πιστεύουμε στο αδύνατο. Ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν να έχουν τελειώσει, δεν σταματάμε να ελπίζουμε. Ελπίζουμε ότι θα βρούμε κάποιον  να μας πει πως όταν η σιωπή δεν θα είναι αρκετά ήσυχη, και όταν οι χτύποι της καρδιάς μας δεν θα είναι αρκετοί για να μας κάνουν να νιώσουμε…

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑΣ

Για πέμπτη συνεχή χρονιά η σελίδα μας διοργανώνει έναν διαγωνισμό αρθρογραφίας. Η περσινή νικήτρια εντάχθηκε στη συντακτική μας ομάδα ενώ ξεκίνησε να γράφει και για άλλες γνωστές ιστοσελίδες ενώ ταυτόχρονα δημιούργησε και τη δική της σελίδα στο instagram με quotes. Ψάχνουμε, λοιπόν, τον επόμενο αρθρογράφο που θα ξεχωρίσει με το δικό του διαφορετικό κείμενο και…

Στο πλήθος του φθινοπώρου!

Βγήκα στους δρόμους ξέροντας πως δε θα τη δω  μέσα στο πλήθος τα μάτια της ζητούσα ήταν φθινόπωρο,υγρό,μελαγχολικό. και όλο φοβόμουν πως θα την ξεχνούσα

Οι μεγαλύτεροι έρωτες στη ζωή είναι οι ανεκπλήρωτοι!

Κι αν έχω γίνει γραφική συγχωρέσε με. Μα είναι λογικά όλα αυτά. Όταν σε κυριεύει το πάθος σε καταστρέφει. Κάποιες φορές βάζω η ίδια τον εαυτό μου πίσω, και άλλες με τραβάει κάποιος. Και μένω να αναζητώ, γιατί ένας άνθρωπος σε γυρνάει πίσω αφού δεν θέλει να αποτελέσει μέρος της ζωής σου;

Συνέντευξη με το ντουέτο Coda project

Πριν λίγο καιρό επισκέφθηκα ένα μαγαζί της Θεσσαλονίκης όπου είχαν live οι coda project. Το συγκρότημα αυτό το γνώρισα μέσω ενός talent show οπότε λάτρεψα το ρεπερτόριο τους. Έτσι αποφάσισα να τους κάνω κάποιες ερωτήσεις σχετικές με τα συγκροτήματα στην Ελλάδα καθώς και την ισχύουσα κατάσταση της χώρας όσον αφορά τη μουσική. 

Οι τρεις εναλλακτικές ψυχοθεραπείες μου…

Πολλές είναι οι σκοτεινές μου μέρες. Εκείνες που δεν μου επιτρέπουν να χαμογελώ τόσο έντονα,να κάνω θετικές σκέψεις και να σκέφτομαι θετικά για το μέλλον. Φοβάμαι πως είμαι οι σκέψεις μου. Εγώ τις καθορίζω. Εγώ μού στερώ όλα όσα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ξανά το χαμόγελο στα χείλη μου όντας πιο αισιόδοξος για αυτό που…

Έρωτας κάλπικος.

Μια φορά κι έναν καιρό, ήρθες. Έτσι· απλά κι απότομα. Χτύπησες την πόρτα της τσαλακωμένης μου καρδιάς και ζήτησες να μπεις. Εγώ δίστασα. Δεν είχα συνηθίσει ν’ ανοίγω σε αγνώστους. Σε παρατηρούσα επιφυλακτικά. Προσπαθούσα να βρω μια ατέλεια στο άθικτα στολισμένο δώρο σου. Και ξαφνικά, αντήχησε το γέλιο μου στ’ αφτιά μου. Εγώ, η αδιόρατα…

«Θέλω να βρω τον εαυτό μου»

«Χρειάζομαι λίγο χρόνο για να βρω τον εαυτό μου» Πόσες φορές έχεις ακούσει αυτή την φράση; Ή πόσες φορές έχεις πει εσύ ο ίδιος πως «έχεις χάσει τον εαυτό σου…»