«Τι κάνεις;» – »Προσεχώς καλύτερα.»

Μην σκουπίζεις τα υγρά σου μάτια. Κλάψε δυνατά. Άσε τα δάκρυα να βγάλουν από μέσα σου εκείνον τον πόνο που τόσο σε βαραίνει. Αλάφρωσε την πληγωμένη σου ψυχή. Λύτρωσέ την.

Τίτλοι τέλους!

Έφτασε επιτέλους η στιγμή σου. Το φινάλε μας. Σε λίγο θα ‘σαι ελεύθερος -υπομονή. Άσε με μονάχα να το σκηνοθετήσω. Δεν θα σε κουράσω -μην ανησυχείς. Βουβό θα ‘ναι το τέλος. Μήτε λόγια θα ξεστομίσεις, μήτε υποσχέσεις. Χόρτασα από δαύτα. Πράξη τελευταία – Σκηνή 1η. Στο μέρος που με γνώρισες. Μην έρθεις με χέρια αδειανά….

Αγαπητοί μάγοι και μάγισσες!

Αγαπητοί μάγοι και μάγισσες έχετε γίνει δεκτοί στη σχολή Χόγκουαρτς για Μαγείες και Ξόρκια. Έτσι ξεκινάει το ταξίδι μας στο μαγικό κόσμο του Χάρι Πότερ.

Χειμώνας, η αγαπημένη εποχή!

Το καλοκαίρι πέρασε, που λέει και ο αγαπητός Μαραβέγιας σε γνωστό του τραγούδι και επιτέλους ο χειμώνας έκανε αισθητή την παρουσία του. Καλή η ζέστη και οι διακοπές, ξέρω όλοι ψηφίζετε ασυζήτητη καλοκαίρι . Αλλά από κοριτσάκι γεμάτη λαχτάρα περίμενα το πρώτο κρύο και να παίζω με τα θολωμένα παράθυρα του αμαξιού και τα υπέροχα…

In nomine domini (κριτική βιβλίου)

Αυτό το βιβλίο μού το έστειλε ο Στέλιος Λευκόπουλος για να το διαβάσω και να γράψω την άποψη μου. Με μεγάλη ανακούφιση και χαρά μπορώ να συνεχίσω την κριτική αυτή καθώς ήταν ανέλπιστα καλό το αποτέλεσμα από έναν τόσο νέο συγγραφέα. Θα ενέτασσα αυτό το βιβλίο στην αστυνομική λογοτεχνία, σίγουρα με στοιχεία μυστηρίου καθώς και…

Μάτια ο χάρτης του σύμπαντος της ψυχής!

«Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια» τραγουδά ο αγαπητός Ανδρεάτος, «Μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν με τη ψυχή στο βλέμμα» γράφει και απαγγέλλει η ποιήτρια Πολυδούρη και πολλοί άλλοι μίλησαν για τα μάτια ως το είδωλο του καθρέφτη της ψυχής, ως τη δίοδο για την κατανόηση του πραγματικού χαρακτήρα ενός ανθρώπου.

Κάποτε ονειρεύτηκα!

Κάποτε ονειρεύτηκα έναν κόσμο χωρίς όρια και ταμπέλες, χωρίς περιορισμούς στην ζωή και την τέχνη, χωρίς γελοία και αποπνικτικά στερεότυπα, έναν κόσμο με ανθρώπους που ενώ διάβαζαν αυτό το κείμενο δεν σκεφτόταν για ακόμη μια φορά «όχι εγώ, οι άλλοι». Έναν κόσμο με ανθρώπους που μπορούσαν να ακούσουν τον ήχο της ζωής και να ζήσουν…

Η κόλαση (κριτική βιβλίου)

Οι εκδόσεις Ζαχαρόπουλος μού έστειλαν ένα βιβλίο που ήθελα πολύ καιρό τώρα να διαβάσω, την Κόλαση του Ανρί Μπαρμπίς. 

Στην σκιά της Σελήνης

Έχεις νιώσει ποτέ πως είσαι η σκιά της Σελήνης; Το άρωμα του νερού Η γεύση του αέρα; Έχεις ζήσει ποτέ στο παρασκήνιο; Αν ναι αυτό είναι για εσένα. Για αυτούς που ζούνε μια γλυκιά μελαγχολία Που έχουν αποκοιμηθεί για να κρύψουν το φως πίσω από τα μάτια τους Εμείς είμαστε οι πριγκίπισσες και οι πρίγκιπες…

Τ’ αλφαβητάρι του Έρωτα.

Κι εκείνα τα βράδια, που με τίποτα δεν ξημερώνουν, τ’ ακροδάχτυλα του Α αγγίζουν τα δικά μου και λικνιζόμαστε σε μελωδία μαγική. Στο Β θυσιάζω όλα τα βλέμματα που είχα κρατήσει για σένα.