Αυτό το «κάτι» από το «τίποτα»!

Χρήματα, γκρίνια, πολυτέλειες, αχαριστία, αίσθημα του ανικανοποίητου. Κι όμως, τα καλύτερα συναισθήματα γεννιούνται από ένα τίποτα. Από τη φύση, από μία παρέα, από ένα αστείο, από ένα χαμόγελο, από μία αληθινή και ασφαλή αγκαλιά, από ένα παθιασμένο φιλί, από μία βόλτα δίπλα στη θάλασσα, από ένα βραδινό μπάνιο με όλα τα αστέρια για φως και…

Συναίσθημα ή λογική;

Έχεις σκεφτεί πόσες φορές έχεις βρεθεί στο μεγαλύτερο δίλημμα που σε καταδιώκει; Να πας με το συναίσθημα η τη λογική;

Να σε είχα κοντά μου έστω για 5 λεπτά….

Επηρεασμένος από μία γαλλική σειρά , την » Les revenants», ξεκίνησα να σκέφτομαι κι εγώ διάφορα θέματα περί θανάτου. Πιο συγκεκριμένα, περί της επιστροφής των νεκρών. Πόσοι άνθρωποι άραγε σ’αυτόν τον πλανήτη ελπίζουν, παρακαλούν και προσεύχονται ώστε τα αγαπημένα τους πρόσωπα , τα οποία έχουν πεθαίνει, να γυρνούσαν πίσω έστω και για λίγο; 

Στο «έλα» μη φεύγεις

Πόσο δύσκολοι είμαστε. Πόσο δυσκολόπιστοι. Μας έκανε αυτός ο κόσμος και η νοοτροπία του να μας κυριεύει η καχυποψία κι ο κακός του χαρακτήρας. Τα απλά γίνονται περίπλοκα και μαζί και οι ανθρώπινες σχέσεις. Δίνει στα πιο όμορφα και γλυκά αισθήματα την πίκρα και την αλμύρα που συνήθισε να γεύεται. Σε έναν κόσμο που φοβάσαι…

Βράδια

Και είναι κάτι βράδια δύσκολα που το μόνο που βγαίνει από τα χείλη μου είναι το «σε θέλω». Μόνο εσένα , ένα ποτήρι κρασί και ένα φεγγάρι. Μόνο μια αγκαλιά και δυο ζευγάρια μάτια που κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση. Προς τα αστέρια… Τη μυρωδιά σου. Αυτό το μεθυστικό άρωμα που πάντοτε ήξερε πώς να…

Μαζί με ένα ευχαριστώ

Ναι, σε σένα μιλώ. Σε σένα που η μοίρα ένωσε κάποια στιγμή τα μονοπάτια των ζωών μας και μας ανέθεσε ένα πολύτιμο, μα δύσκολο εγχείρημα. Να χτίσουμε μαζί το πιο απαιτητικό οικοδόμημα. Εκείνο που ονομάζεται «φιλία».

Ψημένο Κάστανο!

Καλησπέρα φίλοι μου, Σήμερα θα σας μιλήσω για το βιβλίο «Ψημένο Κάστανο» του Λουκά Κατσώνη. Για να είμαι ειλικρινής πρώτη φορά επικοινωνεί κάποιος συγγραφέας μαζί μου για το βιβλίο του και με είχε αγχώσει αυτό. Δεν ήθελα να πιεστώ για να γράψω κάτι καλό χωρίς να το πιστεύω, δε χρειάστηκε όμως γιατί το βιβλίο είναι…

Η ίδια τροφή δεν αναμασάται

Κι έρχεται η ώρα που αναπολείς το χαμένο χρόνο που κύλησε χάνοντας τόσες ευκαιρίες…Ευκαιρίες πραγματικής ευτυχίας. Ευκαιρίες που ίσως μετά είναι πολύ αργά να τις αρπάξεις. Σαν τα φτερά είναι και πετάνε από αγκαλιά σε αγκαλιά. Δεν τα προλαβαίνεις.